omroep flevoland

De dirigent/trompettist die 4 mei in Dronten voor het gezamenlijke korps staat van harmonie De Eendracht en fanfare Maris Sonores uit Biddinghuizen, had zijn instrument bijna aan de wilgen moeten hangen. In coronatijd onderging hij een operatie aan zijn strottenhoofd om een goedaardige tumor weg te halen. Het was nog maar de vraag of Rudolf Weges uit Barneveld weer zou kunnen spreken en spelen.

In zijn aangebouwde muziekstudio doet hij in "Het Gesprek" zijn verhaal. Hij was muziekleraar in Dronten en kende zodoende veel muzikanten uit de gemeente. Toen een vaste dirigent op 4 mei niet kon, nam hij de muzikale leiding bij de Dodenherdenking op het Meerpaalplein op zich. Sindsdien is hij de vaste 4-mei-dirigent.

Tumor
Maar vier jaar geleden was Weges er niet bij. Er was een tumor gegroeid in zijn strotttenhoofd: "Ik dacht dat ik verkouden was. Maar dat ging maar niet over. Was keelontsteking zonder pijn. Heel gek. Huisarts gaf me eerst 'stemrust' en adviseerde me minder te praten. Dat geloofde ik niet. Onderzoek zou volgen in de coronatijd met zeer lange wachttijden. Daar kon ik niet op wachten. Toen heb ik via contacten in de Nationale Opera een KNO-arts in Amsterdam gebeld. Daar kon ik snel heen. Die zag een verdikking. Die zouden ze weghalen. Maar tijdens de operatie was er twijfel. De verdikking werd niet weggehaald maar wel werden twee biopten genomen. Die zijn onderzocht. De artsen zeiden: hé, hier is iets bijzonders aan de hand. We weten het niet direct. Doorgestuurd naar het VU. Daar kwam uit dat er een zeer zeldzame tumor in het kraakbeen van mijn strottenhoofd zat."

"Als ik niet meer kan praten en niet meer trompet kan spelen, dan hoeft het voor mij niet meer"

Die tumor is weg. En Weges speelt weer trompet en praat weer, hees maar verstaanbaar: "Dat was een heel bijzonder traject. Want artsen zeiden: we gaan het weghalen, maar we moeten ook je stembanden weghalen." Daarop zei ik: "Dat gaan we niet doen, want als ik niet meer kan praten en niet meer trompet kan spelen, dan hoeft het voor mij niet meer.

Gelukkig was het een goedaardige tumor, dus geen bestraling of chemo. Dat is een heel groot geluk geweest. Verder wisten ze niet wat er zou gebeuren. Of ik nog trompet zou kunnen spelen. Maar de dag na de operatie kon ik fluisteren. En ik kon ook geluid maken. Artsen gingen met een camera naar binnen terwijl ik praatte. En waren verbaasd: 'We zien wat je doet, maar dat kan eigenlijk helemaal niet', zeiden ze."

Weer klank
Zelf houdt Weges het op zijn wilskracht: "Door mijn ervaring als trompettist heb ik dit voor elkaar gekregen. Ik hield mijn hechtingen vast en door de kracht van de lucht is er iets gaan trillen. Dat heb ik doorontwikkeld. Andere spieren hebben het overgenomen. Als trompettist ben je in dat gebied van het strottenhoofd bezig om jezelf te verbeteren. Dat is mijn redding geweest."

"Ik kon weer gewoon lucht blazen. Dat ging goed. Als je de lucht langs je lippen laat trillen en je zet je trompet voor je mond, is er weer klank. Ik ben toen begonnen met lage tonen. En dat verder uitgebreid naar hogere tonen."

Met de nodige trots voegt de Barnevelder eraan toe dat hij vier maanden na zijn operatie weer op het podium stond. "Dat is zoiets onbeschrijflijks. Het is mijn beroep, maar ook m'n hobby, m'n passie, m'n meditatie, eigenlijk m'n hele wezen."

Dirigent/trompettist Weges en de muzikanten van De Eendracht en Maris Sonores zijn maandagavond 4 mei te horen en te zien tijdens de Dodenherdenking in Dronten, die traditiegetrouw live wordt uitgezonden door Omroep Flevoland op radio, tv en web.