omroep flevoland

In 2016 werd er nog 50 miljoen kilo vis aangevoerd op de visveiling van Urk, die bekend stond als de grootste visafslag van West-Europa. Vorig jaar was dat gedaald tot slechts 15 miljoen kilo. Toch bloeit de veiling op en breidt zelfs uit. Hoe is dat mogelijk?

Een verschuiving naar import, logistieke diensten en samenwerking met de verwerkende industrie houdt de veiling springlevend, ondanks de sanering van de Nederlandse vissersvloot.

Minder aanvoer van vis
De gloriedagen van Urk als centrum voor lokale platvisvangst, denk aan schol en tong, liggen achter ons. Na de inpoldering van Flevoland kochten Urker vissers grotere schepen om op de Noordzee te vissen, dat leidde tot een bloeiende veiling.

Maar quota en saneringsmaatregelen hebben de aanvoer drastisch verminderd. "De simpelste oorzaak is gewoon de sanering van de kottervloot geweest", legt Riekelt Kramer, directeur van de visveiling Urk, uit. "Er zijn veel minder schepen op zee, dat betekent dat je minder vis vangt. En als je minder vis vangt, komt er ook minder vis op de vloer."

Blijft de grootste
De visveiling verwerkt nu vooral Noordzeevis, met een omzet van rond de 76 miljoen euro. Toch blijft de veiling groter dan concurrenten zoals IJmuiden. "We zijn nog steeds groter en die afstand is zelfs een beetje groter geworden", zegt Kramer. "In 2024 was er 5 miljoen euro verschil en dat is opgelopen naar negen. Wij hebben vorig jaar een omzet gehad van 76,05 miljoen euro, dus dat was keurig netjes."

Om te overleven, richt de veiling zich op nieuwe activiteiten. "We doen heel veel andere dingen", vertelt Kramer: "Vis van over de hele wereld komt hier vers en bevroren naar toe." In de afslag wordt die vis opnieuw gesorteerd en de visverwerkende industrie maakt daar filets van. Dit is een nieuwe tak die de afgelopen twee jaar enorm groeit, verschuivend van werk voor vissers naar diensten voor verwerkers.

Ingevroren vis

Kramer spreekt van 'het wonder van Urk': "In plaats dat we hier allemaal boeren zijn geworden na de Afsluitdijk, zijn we nog steeds vissers. Dat zit ook in ons DNA."