omroep flevoland

Bij de aanpak van bodemdaling in Flevoland zijn verantwoordelijkheden versnipperd en is er geen gezamenlijke langetermijnvisie. Dat concludeert de Rekenkamer van het waterschap in het onderzoeksrapport Onderzoek Bestuurlijke Samenwerking Bodemdaling Flevoland.

Het rapport toont aan dat de samenwerking tussen de provincie Flevoland, Waterschap Zuiderzeeland, gemeenten en het Rijksvastgoedbedrijf nog te voorzichtig en gefragmenteerd verloopt. Tot het jaar 2100 kan de bodem in gebieden rond Emmeloord, Urk, Dronten en Zeewolde tot 75 cm dalen en bedreigt deze zowel de agrarische sector als nieuwe woningbouw.

In het landelijk gebied overheerst volgens het rapport een ‘maakbaarheidsstrategie’: men probeert het natuurlijk systeem zo lang mogelijk aan te passen aan de huidige landbouw, onder meer via peilbeheer.

In het stedelijk gebied wordt meer anticiperend gewerkt. Hier wordt uitgegaan van de beperkingen van de bodem. Op geschikte delen van een bouwlocatie kunnen woningen en infrastructuur komen. Ongeschikte delen, die natter worden of sterk dalen, worden anders ingericht. Bodemdaling wordt al vanaf het ontwerp meegenomen, bijvoorbeeld met zwaardere funderingen of flexibele systemen, om toekomstige problemen te voorkomen.

Veel gepraat
Een integrale toekomstvisie voor zowel landelijk als stedelijk gebied ontbreekt nog. Over het Gebiedsproces Bodemdaling Flevoland wordt al sinds 2021 gepraat. Dit is het meest concrete initiatief om de bodemdaling aan te pakken, maar het levert nog maar beperkte resultaten op.

Andere trajecten, zoals het Actieplan Bodem en Water en de Strategische Agenda Flevoland tonen potentie, maar blijven achter in daadkracht, stelt het rapport van de rekenkamer. Kortom: er wordt veel gepraat, maar tot concrete resultaten leidt dat amper.

Het college van Dijkgraaf en Heemraden gaat aan de slag met de aanbevelingen uit het rapport. Het gebiedsproces wordt versterkt en er worden langetermijnperspectieven ontwikkeld. Wanneer die klaar moeten zijn, staat niet in het rapport.